عوارض اقتصاد بیمار

طبق آمارهای ارایه شده از طرف 23 نهاد درگیر با آسیبهای اجتماعی:سن بزهکاری به زیر 10 سال کف سنی فحشا به 14 سال"کف سنی اعتیاد به 13 سال و حدود 14 میلیون ایرانی با مشکل روانی مواجه هستند. در دهه دوم بعد از انقلاب آسیبهای اجتماعی سالی 25%رشد داشته! ! ! خشونتهای خانگی مثل : شوهر کشی "زنکشی "والدین کشی "فرزند کشی 35%رشد ,اعتیاد نوین27% رشد ,نوجوانان و جوانان در معرض اعتیاد 60%رشد ,فرار دختران از خانه 23%رشد ,طلاق 17% رشد و صیغه 20%رشد داشته اند . افزایش مواردی مثل خود کشی ,شیطان پرستی 20تا 30%رشد ,سیگاری شدن و رشد ایدز 100%رشد در مقطع دانش آموزی داشته اند . به علاوه رشد باور نکردنی در زمینه های کودک آ زاری , خشونتهای جنسی , زنان خیابانی و .......با شتابی غیر قابل باور به چشم می خورند. یکی از کارشناسان بهداشت می گوید :در صورت فقدان آموزش مناسب به دختران در حال بلوغ و عدم کنترل و ساماندهی موّثر زنان خیابانی بیم آن می رود که در آینده ایران در زمره کشورهای نوار سیاه ایدز قرار بگیرد.ريیس انجمن اجتماعی ایران میگوید :زنان روسپی متولد اقتصاد بیمار هستند ولی همین اقتصاد با شیوع بیماری ایدز توسط این زنان ضعیف تر شده و وضعیت بدتری را برای عموم اجتماع ایجاد خواهد کرد.اگر آمارها حقیقت داشته باشند تنها یک معجزه میتواند ایران را نجات دهد و اینک معجزه گر کجاست؟
اگر در پایتخت تنها کشور شیعه جهان 300000 زن خیابانی وجود داشته باشد در کوتاه مدت 300000 زن خیابانی دیگر نیز در راه خواهند بود . این یک حقیقت غیر قابل انکار است و آقای احمدی نژاد در غوغای مسأله هسته ای مسأ له مهم فقر و فساد و فحشا و اعتیاد را چگونه حل خواهد کرد ؟؟
به گفته سردار قالیباف 82%زنان خیابانی به دلیل فقرونیازهای مالی اقدام به تن فروشی میکنند و تنها 18%آنها برای شهوت رانی مبادرت به این کار می کنند .در 5 ماهه نخست سال 1385 تعداد 589 نفر به این اتهام در سطح شهر دستگیر شده اند که مبتلا شدن خود به انحراف را آشفتگی خانوادگی ,اعتیاد شوهر یا خانواده ,رانده شدن از کانون خانواده, خشونت شوهر یا والدین ,قرار گرفتن در معرض تجاوز و رانده شدن از قوم و خویش ,نیازهای شدید مالی و استیصال در تأ مین معاش خود و فرزندان و .......بیان کرده اند .
راوی خبر آورده که به تازگی دختران جوان در سر چهارراهها شیشه اتومبیلها را تمیز می کنند به راستی چرا دختر امروز و مادر فردا باید در برابر نگاه سنگین و پوزخند رهگذران تن به کار خیابانی بدهد ؟؟؟؟
البته کار عار نیست ,اما کار کردن یک دختر جوان آن هم بدین شکل ننگ است ,ننگ.یا در متروها از دختران جوان و تحصیلکرده تا خانمهای مسن با فروش انواع لباس زیر و جوراب آنهم بطور پنهانی و دور از چشم مأموران امرار معاش میکنند.این مصايب از چه چیزی حکایت می کنندو بودجه های کار آفرینی و غیره به کجا می روند و چه کسی جوابگو می باشد ؟؟؟؟؟؟
چرا چشمها به روی مسايل و تهدید های واقعی و پر خطر علیه امنیت اجتماعی و ملی بسته است و فقط تفکر روی انرژی هسته ای است ؟